De kracht van het onbewuste

Recentelijk had ik het genoegen om met een ondertussen dierbare vriendin te mogen lunchen. Als rasechte Bourgondiër is lunchen überhaupt geen straf, laat staan dat je dat met een dierbare mag doen. Deze jongedame heeft een enorme drive achter de ontwikkeling van DON Bureau gegeven en dus ook aan de ontwikkeling van mezelf.

Het gesprek ging onder andere over “ de kracht van het onbewuste”, ruimte creëren voor het denken met gevoel. Vele van de lezers van mijn blog hebben raakvlakken met de techniek.
Hierbij is rationeel denken meer dan normaal. Het is gek als we als diepgewortelde techneuten over het onbewuste of je onderbuik gevoel bij beslissingen gaan hebben. MAAR TOCH ???

DE ROL VAN DE CONTROLLER
Een van de belangrijkste taken van een controller is de managers en de bestuurders van een organisatie te ondersteunen bij het nemen van beslissingen. Dat doet de controller vooral op een rationele manier, door ervoor te zorgen dat de informatievoorziening klopt en door het management en het bestuur te adviseren. Maar het blijkt dat ongeveer 95% van ons gedrag onbewust gebeurt en ons onbewuste veel beter is in het nemen van complexe beslissingen.
We zijn als HBO en universitair opgeleide mensen geïndoctrineerd in het bewust en logisch beredeneren bij het nemen van beslissingen. Het idee dat bewust nadenken de ideale manier is om met beslissingen om te gaan vormt de ruggengraat van klassieke en vele hedendaagse inzichten over besluit- vorming en standpuntbepaling. Het tegenovergestelde, het idee dat onbewust nadenken vruchtbaar zou kunnen zijn, is niet breed ontwikkeld en wordt vooral in softe zelfs spirituele kringen geplaatst of afgedaan als ‘volkswijsheid’.

VOORBEELD
Op basis van onderzoeken, geeft een belangrijke onderzoeker Ap Dijksterhuis voorbeelden die laten zien dat onze onbewuste denkprocessen vele malen sneller en beter zijn dan onze bewuste denkprocessen.
Een van die voorbeelden is het onderzoek waarin proefpersonen informatie voorgeschoteld krijgen over vier appartementen. Ieder appartement werd geschetst aan de hand van 12 kenmerken, in totaal dus 48 stukjes informatie. De appartementen scoorden gelijk op een aantal kwaliteitskenmerken. Op één flat na. Die scoorde beter. De proefpersonen kregen de informatie te zien en werden vervolgens gevraagd aan te geven welk appartement kwalitatief het beste is. De proefpersonen werden in drie groepen ingedeeld.
• De eerste groep moest direct na het zien van de informatie antwoord geven op de vraag welk appartement het beste is.
• De tweede groep kreeg een half uur de tijd om rustig na te denken en moest dan antwoord geven.
• De derde groep moest direct na het zien van de informatie een puzzel oplossen en moest direct daarna antwoord geven. Deze derde groep kreeg dus ook geen tijd om bewust na te denken. Het verrast ons niet dat de groep proefpersonen die direct moest antwoorden, het minst vaak tot het goede antwoord kwam. Wel vonden we het verrassend, dat de groep proefpersonen die niet mocht nadenken en in plaats daarvan een puzzel voorgeschoteld kreeg het beste presteerde. Beter dan de groep die even rustig over de informatie mocht nadenken.

HOE TOE TE GAAN PASSEN IN ONS DAGELIJKS DRUKKE LEVEN?
Beste lezer, we hebben allemaal te maken met het nemen van beslissingen bij complexe vraagstukken. We zouden gebruik kunnen gaan maken van het onbewuste in ons.
Er zijn 5 fases te onderscheiden:

Fase 1
In de eerste fase van het nemen van een complexe beslissing moet je de informatie verzamelen die relevant is voor de beslissing. In deze fase moet je bewuste aandacht gebruiken. Het verzamelen van informatie kun je zelf doen, maar kun je ook overlaten aan deskundigen. Doe je dit laatste, dan vraag je hen om informatie, niet om advies.

Fase 2
In de tweede fase neem je een beslissing. je maakt een keuze. Deze fase moet je aan je onbewuste overlaten. Oftewel: ‘Slaap er een nachtje over en doe vervolgens wat je gevoel je ingeeft.’ Na het tot je nemen van alle relevante informatie neem je rust en zoek je afleiding. Ga sporten, wandelen, stap in de trein. Laat je onbewuste zijn werk doen. Ga niet denken aan de beslissing die je te nemen hebt. Want dan gaat de verhalenverteller, je bewustzijn, met de beslissing op de loop.

Fase 3
In de derde fase moet je controleren of er geen addertjes onder het gras zitten. Dit is precisiewerk en hier gebruik je weer je bewustzijn. Ook hier geldt dat je dit zelf kunt doen, maar je kunt het ook overlaten aan deskundigen. Nu vraag je wel een advies, namelijk of er geen addertjes onder het gras zitten. je vraagt de adviseur dus niet om aan te geven wat de beste beslissing is.

Fase 4
Op basis van het advies en/of je eigen onderzoek uit de derde fase, stel je je beslissing zo nodig op details bij. Indien je moet concluderen dat je beslissing niet houdbaar blijkt, dan start je weer bij fase 1.

Fase 5
Als de beslissing wel haalbaar is, dan heb je nu een goede, onbewust en bewust doordachte beslissing. Deze kun je met overtuigingskracht naar buiten brengen.

CONCLUSIE
De zienswijze van Ap Dijksterhuis heeft mij geleerd dat het toepassen van het onbewuste (ook wel intuïtiviteit genoemd) leidt tot het nemen van betere beslissingen.
Immers, 95% van onze besluiten worden onbewust genomen.
Zo kan ons onderbewustzijn ruim 200.000 keer zo veel informatie verwerken als ons bewustzijn. Ons onderbewustzijn beschikt dus over veel meer informatie om beslissingen te nemen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>