De kracht van relativeren

Afgelopen week is er een vader van een zeer goede vriend overleden, zonder aanleiding, kern gezond, hartstilstand. Binnenkort krijgen we weer een geweldig jaarlijks festijn, oud en nieuw genaamd. Ik meen dat u als lezer zo’n happening wel herkent. We wensen elkaar als een vanzelfsprekendheid alle gezondheid toe. Dat is immers een automatisme, maar als een van je naasten plotsklaps overlijdt dan schudden alle heipalen onder je vandaan. We zijn dan even helemaal van de wereld. Met dit in onze achterhoofd, zou ik een beroep willen doen op u als lezer en mezelf, door elkaar veel bewuster alle gezondheid toe te wensen.

Relativeren, daar hebben we het over, beste lezer. Uiteraard gaan we met onze vrienden naar de begrafenis. We zijn 2 uur verder, veel emotie achter de rug en ik zit weer in de auto. De telefoon gaat en we zijn gewoon weer aan het werk alsof er niks is gebeurd. Maar uiteraard was ik best van slag. Mijn maat heeft zijn dierbare vader verloren, die komt nooit meer terug. Je kunt niet meer iets met hem als raadgever bespreken. Ik kreeg een associatie dat die ouwe van mij de volgende zou kunnen zijn.

Ik zit rondom een leeftijd van begin 50. Als goed lezer zou u kunnen concluderen dat mijn ouders dan een eind in de 70 zouden moeten zijn, en dat klopt. Ze leven gelukkig en zijn heerlijk gezond. Exact dezelfde situatie als mijn maatje in zat. Hij kan nooit meer iets delen, iets bespreken of gewoon een advies vragen. Mijn leermoment is dat ik meer aandacht ga geven aan de dierbaren om mij heen.

Een ander dierbaar wijnclub maatje heeft het volgende geschreven. Het heeft me geraakt, vandaar dat ik dit, met u als lezer, zou willen delen.

Het afscheid nemen van dierbaren heeft mij doen beseffen hoe blij ik ben met het leven. Het leven zoals we het ondergaan, het leven zoals we het vormgeven, het leven zoals we het kunnen delen met onze naasten. Onze bijzondere club heeft daar onlosmakelijk veel invloed op, blijvend. Uit respect voor iedereen die van ons heen is gegaan, een lofzang voor allen waarvan we zo veel houden maar niet meer bij ons zijn, breng ik regelmatig een toast uit om dit leven te vieren. Ik hou van het leven en voel me bevoorrecht om mijn enthousiasme over het heden te delen met mijn geliefden.

We mogen dan ook een toast mogen brengen aan het leven , dan zou ik de lezer willen uitnodigen om te toasten op onze overleden naasten.

Waar hebben we af en toe over? Relativeren is dan ook een groot goed. Een competentie die meer de boventoon mag gaan voeren. We maken ons soms druk over organisatie modellen, regeltjes, gedrag van collega’s of familie. We leven immers in de waan van de dag. Als we soms iets bewuster met issues omgaan en we kunnen zo’n issue meer relativeren, dan maken we het onszelf een stuk makkelijker.
Mensen doen dingen meestal met de beste bedoelingen en als we ons daar meer bewust van zijn, dan gaan veranderingen toch soepeler verlopen.

6 comments on “De kracht van relativeren
  1. Don wat een pakkend stuk! Ik kreeg er kippenvel van!!ik zei pas tegen een wederzijdse bekende van ons: tel je zegeningen, kijk vooruit en geniet en leef! Mijn moeder is maar 35 geworden en iedere verjaardag van mezelf sta ik daarbij stil!! Ik geef veel om mensen om me heen en hecht veel aan familie en goede vrienden. Het is goed om samen te genieten van het leven en mooie herinneringen te maken! laten we dat vooral doen! Kus van je oudste vriendin en schrijf mooie blogs, ik ben fan voor het leven!!

  2. Mooi stukje Don! En een trieste gebeurtenis…

    Herkenbaar en dat is precies waarom ik weer mee ga doen met Tour du ALS 2015. Voor Jan die gaat overlijden, maar er gelukkig nu nog is. We zijn druk met van alles, maar dat weegt niet op tegen het meemaken van de ervaring!

    Arie Visser (maatje/oud collega) las je blog ook en belde me: complimenten van hem aan jou. Hij vond het een erg mooi en herkenbaar stuk.

    Laten we donderdag toosten op al het mooie wat we hebben!

  3. Familie en vrienden moet je zuinig op zijn. Voordat je het weet vergeet je het goede wat belangrijk is. Bedankt voor de mooie woorden om toch meer allert te blijven wat belandrijk is,en toch te genieten van het leven.

  4. Mooi stuk Don. Doet mij denken aan “de bedoeling”. Oftewel steeds nadenken waar het echt om gaat. Dat relativeert soms inderdaad! Fijne jaarwisseling voor jou en je geliefden. Gr. Johan

Laat een reactie achter bij rika abels noorlander Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>